قبل از ورود به بحث ولادت و تربيت اميرالمؤمنين ( ع ) ، مناسب است به شكل‌گيرى شخصيّت آن حضرت با نگاهى اجمالى به چهار قانون وراثت ، تربيت ، محيط و تغذيه بپردازيم . مقدّمه‌اى در باب قانون وراثت قانون وراثت ، يك قانون مسلّم علمى است ؛ به اين معنا كه صفات خوب و بد فرزندان نظير صفات خوب و بد پدر و مادر و اجداد است ، همان‌طور كه از نظر شكل و قيافهء ظاهرى به همديگر شباهت دارند . مادر با فضيلت و با عفّت ، زمينهء سعادت فرزندش را فراهم مىكند و پدر با فضيلت و با غيرت هم زمينه‌ساز سعادت فرزند خويش است . اين امر از نظر اسلام مسلّم است كه اگر يك كودك از خانوادهء با ريشه و با نجابت باشد ، همين ، زمينه‌ساز بزرگوارى و نجابت اوست . همچنان كه اگر در خانوادهء بى ريشه ، بى عفّت و بى غيرت بزرگ شود ، همين ، زمينه‌ساز براى بىعفّتى ، بى غيرتى و بى نجابتى اين كودك است . « 1 » به همين سبب پيامبراكرم ( ص ) سفارش مىفرمودند كه در امر ازدواج ، دقّت كنيد و فقط به دنبال امور ظاهرى مثل ثروت ، زيبايى و شهرت نباشيد . از جمله امورى كه در ازدواج ، بايد مراعات شود ، مسألهء نجابت خانوادگى است . اين

--> ( 1 ) . جهت ملاحظهء تفصيل اين بحث ، ن . ك : تربيت فرزند از نظر اسلام ، صص 27 - 38 .